دوستان این کتاب را میتوانید از کتابخانه ها به صورت حضوری و آنلاین خریداری کنید.
نظریه پردازی در خصوص ماهیت جامعه و زندگی اجتماعی دست کم از زمان یونان باستان وجود داشته است. اما منطقی است که بگوییم منشأ نظریه های اجتماعی جامعه شناختی برآمده از اندیشه های فلاسفه یونان باستان نیست.
از نظر گارنر (2000) داستان جامعه شناسی با نیکولو ماکیاولی و شهریار آغاز می شود؛ کتابی که او در سال 1513 ، در اوج دوره رنسانس در ایتالیا منتشر کرد.در خلال سالهای 1450 تا 1525 ، اروپا تغییرات چشمگیری را تجربه می کرد. برای نمونه در سال 1453 ، ترکها قسطنطنیه (استانبول امروزی) را از چنگ یونان درآوردند و قدرت استفاده ماهرانه از توپهای جنگی و باروت را به نمایش گذاشتند. مدیترانه شرقی بخشی از جهان اسلام شد. در سال 1458 ، یوهان گوتنبرگ کتاب مقدس را ماشین چاپ قابل حمل خود منتشر کرد.
این اثر ماکیاولی بود که جرقه نظریه جامعه شناختی را زد. کتاب شهریار وی، در زمان انتشارش، کتابی بحث انگیز بود. چرا که دیدگاهی واقع گرایانه درباره اعمال انسان ارائه کرد و به مخالفت با اعتقاد دیرینه حقوق الهی شاهان و دیگران که قدرت «مشروع» را در اختیار داشتند پرداخت. شهریار مبتنی بر واقعیات – مشاهده مردم عادی- است، نه فقط ایدئال های اخلاقی. این از همان نوع کتابی هایی است که علوم اجتماعی نوین را تشریح می کنند، کتابی که جامعه را همانطور که در واقعیت وجود دارد وصف می کند، نه فقط آنطور که سرآمدان قدرت می گویند اینگونه است و یا باید اینگونه باشد.
هابز، لاک و روسو
پس از ماکیاولی، متفکران اجتماعی بسیاری به جامعه و رفتار انسانی پرداختند. سه تن از تأثیرگذارترین نظریه پردازان، تامس هابز، جان لاک و ژان ژاک روسو بودند.
همیار دانشجو |